Woezel en Pip – de film

Woezel en Pip - mamagooitheteruit.nl

29 apr Woezel en Pip – de film

Samen met een vriendje van peuterdochter en zijn papa en mama zijn we afgelopen zaterdag veel vroeger dan mijn hoogzwangere lijf zou willen (ik ben over een week uitgerekend) opgestaan om de voorstelling van Woezel en Pip op zoek naar de Sloddervos om kwart over 10 bij te wonen. Ja, ik weet het: spuit elf geeft modder… De film draait namelijk al een tijdje en wij komen ook eindelijk uit ons holletje gekropen. Voordeel was wel dat we de zaal praktisch voor onszelf hadden.

Dochterlief zat stralend in haar stoel te wachten tot we alle trailers afgewerkt hadden en de film van Woezel en Pip zou beginnen. Ze is nu hard op weg naar de 2,5, dus we dachten dat de bioscoop een poging waard kon zijn. In het begin was ze oprecht geïnteresseerd in de avonturen van Woezel, Pip en tante Perenboom in de Tovertuin.

Natte broek

Maar na iets van 20 minuten bleek kabouterdochter in haar broek geplast te hebben. De achterkant was nog droog, maar van voren was ze kletsnat. Kak. Ik heb haar staand verschoond, wat een prestatie op zich is, maar vervolgens wilde ze haar broek niet meer aan, want die was nat… Papa is die gaan drogen onder de handdroger in de wc. Niet dat ze hem daarna wel aan wilde, maar hij was tenminste een stuk droger.

Daarna wilde ze natuurlijk niet meer in haar stoel gaan zitten. Ok, blijf maar staan dan. Maar ja, staan op dezelfde plek was onze stuiterbal ook niet van plan. Toen papa onder de film weg moest voor een afspraak was dat voor haar het startteken om luidkeels om meer knuffels te vragen. Ssssst, er zijn nog zeker 4 andere mensen in de bioscoop die de film wel willen volgen! Dat interesseerde kabouterdochter natuurlijk geen bal. Vervolgens vond ze het nodig om in haar romper de bioscoopzaal te verkennen. Hup, via de zijkant naar beneden. Dribbelend voor het scherm langs. Hup, weer omhoog via de andere zijkant.

En ik? Ik heb er drie kwartier tot het eind van de film achteraan geschommeld met mijn dikke toeter. We hebben de hele bioscoop van onze voetstappen voorzien. Ook vele rijen stoelen hebben we zigzaggend verkend… Dochterlief met een brede glimlach op haar snuit, mama met een hoofd als een oorwurm. Vriendje zat lief bij mama op schoot. Hoewel zijn ouders hem wel een beetje moesten motiveren om rustig te blijven zitten, deed hij dat toch mooi. Doe mij ook zo’n kind! :)

Tot slot

Het is overduidelijk dat nog geen 2,5 jaar oud in ieder geval in ons geval nog wat te klein is voor de bios. Zelfs 3 jaar, haar vriendje’s leeftijd, is nog wat aan de jonge kant. Thuis kan ze best geconcentreerd naar een video van 1,5 uur kijken, maar dan heeft ze wel de vrijheid om tussendoor op te staan en rond te scharrelen wanneer ze wil. De volgende keer dat ik wederom een poging waag, is ze minstens 4 jaar. Als kleine zus dan ook mee moet voorspel ik dat grote zus tot minimaal haar zesde geen bioscoop meer van binnen zal zien. 😉

geen reacties

geef een reactie