Mama, ik wil in het grote bed!

Mama, ik wil in het grote bed - mamagooitheteruit.nl

12 jul Mama, ik wil in het grote bed!

Het is zeven uur ’s ochtends en ik hoor uit het kinderbedje: “Mummy, big bed! I want to ly in the big bed!” Ik probeer het te negeren, ik wil zo graag nog even slapen. Om vijf uur heb ik kleine zus gevoed en daarna gekolfd, dus ik verdien het om nog even de binnenkant van mijn oogleden te bestuderen, vind ik. Daar denkt onze oudste anders over.

Deal or no deal?

“Mummy, big bed! I want to be with mummy in the big bed!” Fijn, ze staat in de repeteerstand. Ik probeer een deal met haar te sluiten. “Je mag alleen bij mama in bed als je niet gaat praten en niet gaat spelen. Anders leg ik je weer terug in je eigen bed. Oké? Je gaat net als mama slapen.” “Ja”, zegt onze peuter. Ik betwijfel of we echt een deal hebben.

Met een zucht sla ik het dekbed open. Ik til onze dochter uit bed. Oef, wat is dat kind toch zwaar. “Speentjes, mijn speentjes!”, commandeert ze. Oh ja, laat ik die in godsnaam meenemen. Ik kwak haar in de kussens. Ik kruip onder de dekens. “Blanky, I need a blanky!”, roept onze immer beleefde dochter. Ik heb er even niet de energie voor om nu al aan het opvoeden te slaan. Ik sla het dekbed over haar beentjes heen. Ze slaat haar armpje om me heen en doet haar oogjes dicht. Verbazingwekkend. Ik sla mijn arm om haar heen en doe ook mijn ogen dicht.

Iets later begint ze luid in mijn oor te zingen. Moet dat nou, denk ik. “I’m not talking”, zegt onze wijsneus ten overvloede. Ik doe mijn ogen weer dicht. Ze trekt eens hard aan mijn haar en lacht erbij. Ik negeer haar. Ze trekt harder. Auw! Ik grijp haar pols en kijk haar boos aan. Ze kijkt triomfantelijk terug. Ik vraag of ze wil stoppen, omdat het pijn doet. Ze grijpt een nieuwe pluk. Ik besluit heel pedagogisch verantwoord ook aan haar haar te trekken. Ik vraag of ze dat fijn vindt. Lachend zegt ze:” Ja.” Ze trekt maar weer eens aan mijn haar. Het is overduidelijk dat ze zich verveelt. Vermoeiend.

Ze glipt uit bed en loopt er omheen. Ze vraagt me: “How are you doing today? Fine?” “Yes, I’m fine”, zeg ik glimlachend. Ze mag dan niet altijd overal “please” bij zeggen, maar sociaal is onze eigenwijze peuter wel.

Knuffel

Ze aait haar zusje – die nog heerlijk ligt te tukken – over haar zachte haartjes. “Cuddle?”, vraagt ze. “Doe maar niet, ze ligt lekker te slapen.” Ze negeert me en geeft haar zusje een kusje op haar bolletje. Altijd prettig als je kinderen naar je luisteren… Gelukkig slaapt kleine zus ongestoord verder.

Ondanks dat er nog geen poepie in haar luier zit, wil ze een nieuwe. Ik verschoon haar plasluiertje.

Als een pro

Zus glipt uit bed en niet veel later weer in bed. Ze gaat met haar hoofd op mijn volle borst liggen. Auw! Ik moet kolven. Dochterlief besluit dat zíj wel even melk zal kolven voor haar zusje. Ze zet de kolf op haar bleke tepeltje en begint de handkolf te bewerken. Dat heeft ze verdomd goed afgekeken. Ze lijkt wel een pro. Ik vraag haar om de kolf. Ze wil hem niet geven. Zucht. Ik weet het ding pas te bemachtigen als ze de kolf zelf niet meer op de fles gedraaid krijgt.

Een bescheiden poeplucht dringt mijn neus binnen. Ze ontkent dat ze haar gloednieuwe luier nu alweer gevuld heeft. Ook na meerdere keren aandringen. Ik geloof haar niet maar laat het maar even zo. Ze heeft duidelijk geen zin in een schone luier. Dat komt goed uit, want ik heb geen schone luiers bij de hand.

Ze is alweer afgeleid door foto’s van mijn broertje en mij. Ik vraag onder het kolven welke haar favoriet is. Ze kiest ook mijn favoriet. Nu wil onze veeleisende dochter “milky, apple juice and porridge”. En ze staat wederom in de repeteerstand. Ik zet de gekolfde melk op het nachtkastje en stap zuchtend het bed uit.

Mission accomplished. Mama is haar bed uit gepest.

Tags:
geen reacties

geef een reactie