Het genot dat speelgoedwinkel heet

Het genot dat speelgoedwinkel heet- mamagooitheteruit.nl

04 dec Het genot dat speelgoedwinkel heet

Liever kom ik er niet, maar heel af en toe ontkomt ik er niet aan: een bezoekje aan de speelgoedwinkel. Helemaal in de decembermaand lijkt het vrijwel onmogelijk om dit soort winkels te vermijden.

Dreumesdochter, die overigens bijna dreumes af is, is toevallig tussen Sinterklaas en de kerst geboren. December is dus driedubbel feest voor haar. Wat mij betreft slaan we een van de drie feestjes over, maar als halve Engelse is de kerst heilig en als halve Nederlandse kom je natuurlijk niet aan de Sint. En om dan maar haar verjaardag over te slaan is ook zo wat…

Pop

Mijn moeder had bedacht dat het leuk is om Shorty een pop voor haar verjaardag te geven. Kan ze vast oefenen met speentjes en flesjes geven, voordat ze zich straks in mei over haar broertje of zusje kan ontfermen. Afijn, wij naar de speelgoedwinkel om een pop uit te zoeken. Kabouterdochter was mee, omdat we – heel naïef – in de veronderstelling verkeerden dat ze zelf het beste weet welke pop ze mooi vindt. Dat ze net als haar moeder niet zo goed is in keuzes maken, daar kwamen we verdraaid snel achter…

Ze was wel eens eerder in een speelgoedwinkel geweest, maar zat toen altijd veilig ingesnoerd in haar wagen. Nu waarde ze echter vrij rond. In eerste instantie was ze overweldigd door al die felle kleurtjes en voorwerpen, maar al gauw begonnen haar oogjes te glinsteren. Hoe vastberaden mijn moeder en ik ook op ons poppendoel afstevenden, dat deerde dochterlief niet, want ze had daar hoegenaamd geen boodschap aan. Ze dook meteen in een stapel knuffels en trok Woezel (of Pip, ik kan die twee nooit uit elkaar houden) uit de pluizige hoop en liet hem niet meer los.

Met haar eigen beer van thuis onder haar ene arm en Woezel (of Pip) onder de andere, dirigeerden we haar richting de poppen. Daar had ze in eerste instantie weinig mee. Ze stond namelijk een seconde later bij de graafmachines, waar haar woordenschat spontaan gereduceerd was tot: ‘leuk!’ en ‘ook leuk!’ OK, dit wordt nog een hele uitdaging…

Ik geef haar trouwens geen ongelijk. Die poppen waren namelijk stuk voor stuk niet om aan te gluren. De outfitjes die ze aanhadden, waren synthetisch en gewoon ronduit lelijk en hun koppies leken niet op lieve babygezichtjes, maar meer op miniatuur Barbie’s. Ze waren zo kunstmatig, zo nep. Waarom zien die babypoppen er zo onnatuurlijk uit? Weet iemand waar wel iets meer waarheidsgetrouwe poppen te krijgen zijn? Gewoon rood en lelijk, zoals pasgeboren baby’s echt zijn :) Uiteindelijk heeft ze ook op alle poppen haar recent ingekorte woordenschat losgelaten, dus heel veel wijzer werden we er niet van.

Woezel (of Pip)

Uiteindelijk zijn we met klotsende oksels (waarom is het altijd bloedverziekend heet in speelgoedwinkels? Of komt het door al die sprintjes die ik achter losgeslagen kabouterdochter aan moet trekken?) vergezeld van knuffel Woezel (of Pip) naar huis gegaan. Maar niet nadat we haar nog even losgebikt hadden van een felgeel boodschappenwagentje waar ze al veel te groot voor was… Uiteraard onder hevig protest.

Tutten kan ze uiteindelijk ook met haar knuffels. Ze veegt nu al hun neusjes en kontjes af en drukt speentjes en flesjes in hun snuit. Volgens mij komt het wel goed. Ook zonder pop.

p.s. En ik hoef weer een jaar lang niet naar een speelgoedwinkel. Anders moet ik me misschien toch maar wat meer online oriënteren… Scheelt gele plekken.

geen reacties

geef een reactie