De kleur geel

Geel - www.mamagooitheteruit.nl

22 sep De kleur geel

De favoriete kleur van onze dochter is geel. Voorheen was het groen, maar ik vermoed dat dit meer te maken had met het feit dat baby’s eerder groen en rood als kleuren kunnen onderscheiden dan bijvoorbeeld geel en blauw.

Het zijn de kleine dingen…

Haar voorkeur blijkt uit kleine dingen. Ze heeft van haar oom een huisje voor haar eerste verjaardag gekregen waarbij je vormpjes door het dak moet drukken. Alle vormpjes laat ze er zonder probleem in zakken, alleen de gele wil ze er best even inpassen maar beslist niet loslaten. Mocht ze toch bij hoge uitzondering, onder luide aanmoediging van ons, het vormpje loslaten dan wordt er stantepede gepiept en aan het dakje gerukt om het losgelaten object weer zo gauw mogelijk te bemachtigen.

Gele dingen

Toch snap ik die voorkeur voor gele dingen wel. Zijn de beste dingen in het leven niet gewoon geel? De zon bijvoorbeeld en alle mogelijkheden die ze biedt als ze haar gezicht laat zien: tuin, strand, speeltuin…? Bananen, jammie. Nog beter, zelfgemaakte bananenkoekjes. De verpakking van haar badgel en bodymilk. Deze laatste eet ze trouwens liever op dan dat ze hem op haar lijf laat smeren. Er staat per slot van rekening 100% natuurlijk op het etiket. En ze zeggen tegenwoordig niet voor niets: smeer niks op je lijf wat je niet ook in je mond durft te stoppen… De Jumbo ballon natuurlijk. Kuikentjes en baby eendjes en de hiervan afgeleide badeend, ook toppertjes. Overigens is alles wat met badderen te maken heeft een succes. Het badeendje had wat dat betreft net zo goed paars mogen zijn.

LogoSmallJPG601x121 (1)

De badeend

Over badeendjes gesproken… We liepen gisteren bij ons in het oude centrum, waar mevrouw besloot dat ze toch best wel te groot aan het worden is voor de buggy en zelf kon lopen. Voor elke stap voorwaarts gingen we er minimaal drie terug. Vooruit is namelijk wel de kant die je neus uitwijst, maar als je steeds door de wereld om je heen afgeleid wordt dan is vooruit ongeveer alle windrichtingen behalve die waarin mama van plan is te gaan…

Afijn, we liepen langs een terrasje waar een wat ouder echtpaar met een vriend zat te borrelen. Het toeval wil dat er een klein geel badeendje op tafel stond. Wat dat badeendje daar deed, is tot op de dag van vandaag een mysterie, maar madammetje had met haar voorkeur voor gele dingen het beestje direct gespot. Al wijzend kreeg ze het voor elkaar dat de oudere meneer haar het eendje overhandigde. Trots als een pauw stapte ze ermee rond. Maar aangezien mama toch wel erg graag naar huis wilde, moest het beestje vrij snel terug naar de rechtmatige eigenaar. Dat vond juffie wat minder. Ruimhartig besloot de meneer afscheid te doen van zijn badeendje. Hij verzuchtte met goed gevoel voor drama dat hij dan wel alleen in bad ging vanavond. Ik rende achter dochterlief aan die alweer de benen had genomen, waarna de meneer tegen mijn moeder grapte dat hij het leuker zou vinden om met mij in bad te gaan dan met het badeendje. Gelukkig had ik dat niet gehoord… Met mij in bad is trouwens helemaal niet leuk, want dan had hij op de stop mogen zitten, maar dat wist die meneer natuurlijk niet.

Toen ik Shorty met badeend in haar kladden had gegrepen, hebben we de aardige meneer netjes bedankt en kon de reis naar huis voortgezet worden. Onderwijl zijn we nog tig keer gestopt, omdat mevrouwtje in de etalage van de schoenenwinkel wilde gluren, een hondje wilde aaien, het badeendje bovenop paaltjes gezet moest worden, zodat hij even van een behoorlijk uitzicht kon genieten… (geklemd in een smoezelig knuistje zie je als reislustig badeendje namelijk niet zo heel veel van de wereld).
Zo zie je maar weer, al het moois in het leven is inderdaad geel.

geen reacties

geef een reactie