Familie Treuzel

voor-we-de-deur-uit-kunnen-mamagooitheteruit

01 okt Familie Treuzel

Op het relaxte Spaanse eiland Mallorca vertoeven we nu al bijna een week. Praktisch elke dag waren we bij het zwembad te vinden, maar vandaag was het tijd voor iets anders. We hebben niet voor niks een emmertje, schepje en een rits zandfiguren vanuit Holland meegezeuld. In het water spelen is best een aardig alternatief, maar bij een schepje hoort gewoon zand. Net zoals onze dochter vindt dat er in haar handje een ijsje hoort. In zo’n kartonnen hoorntje. Dat ze vervolgens niet op eet.

Voorbereidingsfase

Wij zijn daarom vandaag na het ontbijt opgewekt naar het strand vertrokken. Verandering van spijs doet immers leven. Alleen voor we het appartement kunnen verlaten wordt er door de Familie Treuzel uiteraard getreuzeld, geneuzeld en vooral geen voort gemaakt. Eerst moeten de ukken van een lik zonnebrand factor 50 voorzien worden. Papa draagt zijn steentje bij en verzoekt mama het gezichtje van de oudste te doen, want daar is hij niet goed in. Hij ploft na het vervullen van zijn zelf toebedeelde taak voldaan op bank en gaat met zijn telefoon liggen klooien.

Mama kletst ondertussen gauw een laag factor 20 op haar nog immer doorschijnend witte huid. Daar herken je de moeder met jonge kinderen aan. Op vakantie naar een zonnig oort, maar net zo wit terugkeren als toen je vertrok… Haar rug kan ze half bij, maar dat is even niet anders.

Bijna klaar voor vertrek

Dan moet dochterlief per se haar roze t-shirt en een rokje aan. Het juiste schoentje moet deze keer echt aan de juiste voet. We hebben een 10 minuten wandeling naar het strand voor de boeg. Er moet water mee om melk mee aan te maken.”Tea, mummy!”, wordt er geroepen. Gauw nog even thee zetten voor onderweg. Zonnebrand factor 50 en 20 onderin de wagen.

Papa wordt intussen ongeduldig. Schone zwem- en normale luiers onderin de wagen. Voor de oudste een extra, want ze presteert het om nog voor we het strand bereikt hebben er langs te plassen of er een drol in te draaien. Over drollen gesproken, waar zijn de wetties?!

Nog steeds bijna klaar voor vertrek

Strandgereedschap in tasje aan de wagen. Oh, en handdoeken! Daar zit de gemorste hamburger van dochterlief nog op. Misschien eerst omwisselen voor schone? Papa vindt het geen goed idee. Prima, gaat papa maar lekker naast de hamburger liggen. Bal mee? Hoeft niet vindt papa. Hoeft wel vindt mama. Die kleine moet geëntertaind worden anders zijn we na 10 minuten strand weer terug in het appartement. Ik stuif het balkon op en graai de bal mee. Zonnehoedje van de jongste? Ik grabbel in mijn koffer.

Haaaalleluja, we kunnen (of toch niet?)

Eindelijk staat Familie Treuzel op de gang. Wat als de oudste nu alweer honger krijgt? Ik ren weer naar binnen voor een fruitreep. Ruk, ik moet alwéér plassen. Nog ff snel dan. Hé, het drinkwater is op. Kunnen we voor we vertrekken nog even de fles bij het fonteintje vullen? Papa kijkt bedenkelijk. Papa verwijt mama dat ze treuzelt. Papa slaapt vanavond op de bank.

Tags:
geen reacties

geef een reactie