De hobby die Ikea heet

De hobby die Ikea heet - mamagooitheteruit

01 feb De hobby die Ikea heet

Ik schreef dit in het pré-kindertijdperk:

Het werd de hoogste tijd om mijn wanstaltige zwarte derdehands meubels een keertje te vervangen. Ze waren een erfenis van mijn eerste vriendje toen hij introk bij zijn nieuwe vriendin. Hoogstwaarschijnlijk heeft ze hem meteen haarfijn duidelijk gemaakt dat die foeilelijke krengen er niet in kwamen. En geef haar eens ongelijk. Hetzelfde lot was zijn katje beschoren, die is namelijk ook zwart (en lelijk). Die meubels waren een tijdelijke oplossing, maar het is inmiddels negen jaar geleden en ik zit nog steeds tegen die monsters aan te gluren. Kortom, op naar Ikea.

Hoe leuk Ikea het verblijf in de winkel ook probeert te maken, met goedkope hotdogs en Zweedse balletjes, ik vind het er niks. Ik ga er altijd vol goede moed heen, maar ben er binnen 5 minuten stinkchagrijnig. Mocht ik toevallig ook nog een lege maag hebben dan ben ik zelfs binnen twee minuten al niet meer te pruimen.

Je moet namelijk noodgedwongen al die paden door in een tempo dat bepaald wordt door het gezin met de klierigste kinderen of meest uitpuilende buggy. Even een tip: er is een crèche waar je die krengen kunt dumpen..! En dan vermeid ik nog het weekend!

Opgewekt

Mijn vader daarentegen gaat altijd opgewekt naar Ikea. Dat is niet vanwege het geweldige assortiment, maar vanwege de hotdogs. Mijn vader is echt verslaafd aan die dingen. Het is zelfs zo erg dat ik hem ervan verdenk opzettelijk schroefjes achterover te drukken, zodat we weer terug moeten naar die verdomde meubelboer. Dit keer is hij zelfs zover gegaan dat hij een hele achterwand heeft weggetoverd, terwijl hij eerst gewoon nog in de doos zat!

Maar goed, in twee weken ben ik dus al vier keer bij Ikea geweest, waarvan één keer op zaterdag. Wat een hel is dat. Bij de voordeur worden we inmiddels persoonlijk welkom geheten, Barbara van de “onbeschadigde retouren” kan ons niet meer zien en de man van de hotdogs warmt meteen wat extra worsten op als hij mijn vader´s auto het parkeerterrein op ziet rijden.

Mijn meubels zien er gelukkig min of meer uit zoals op de plaatjes, maar mijn vader en ik communiceren na vier dagen aanklooien nog maar met één lettergrepige woorden met elkaar. Er wordt gezegd dat het aantal echtscheidingen naar de 50% zal gaan. Maar dat heeft echt niks te maken met het feit dat mensen te lichtzinnig aan het huwelijk beginnen, maar eerder aan die altijd incomplete of beschadigde doe-het-zelf-pakketten vergezeld van bagger uitleg in een flutboekje van Ikea. Je gaat elkaar onvermijdelijk gewoon naar het leven staan.

Ik schreef dit in het kindertijdperk:

En blijkbaar leer ik niet van mijn fouten… Want ik was vol goede moed begonnen aan het in elkaar zetten van een ladekastje voor de kleding van peuterdochter. Dochterlief heb ik noodgedwongen in dezelfde ruimte laten verblijven als waar ik aan de ploeter was, anders heb ik geen idee wat ze uitspookt.

Eerst gooide ze al haar knuffels van het houten opbergbankje en ging er op staan om zo de smurfen die op een plank erboven stonden eens nader te inspecteren. Hmmm… Draai, schroef, puf… Ik zie niks!

Vervolgens besloot ze om mijn rug te bekleden met al haar zomer en winterkleding, waar ze hopelijk niet zo heel lang meer nog vrije toegang tot heeft… Draai, schroef, ploeter… Fashionobject mama gaat onverstoorbaar door.

Daarna wilde ze haar schoentjes aan waar ze al uitgegroeid is. Tuurlijk schat, we krijgen je Chinese afbindvoetjes er vast wel in geperst… En jawel, het is gelukt. Of we ze er ook weer uit krijgen, is een tweede…

Even later roept kabouterdochter triomfantelijk: “Kijk eens!” Ik draai me om en zie dat een groot deel van haar voormalige garderobe in haar bed gekwakt is. Zucht. Daar bekommeren we ons later om.

Toen wilde ze helpen schroeven en hameren en prikte de schroevendraaier opgewekt in alle gaten van het kastje die ze kon vinden om vervolgens met de hamer aan de gang te willen. Gelukkig was mama net klaar met de kleine laadjes om er voor te zorgen dat deze Bob de Verbouwster geen slachtoffers zou maken… Nog vier grote lades en de buitenkant van de Ikea kast te gaan…

geen reacties

geef een reactie