Borstvoeden

Borstvoeden - mamagooitheteruit.nl

20 jul Borstvoeden

Borstvoeden. Het klinkt zo simpel. Men neme een vrouwenborst en men koppele de baby aan. Baby begint braaf te drinken. Klaar.

Dat het niet zo eenvoudig is, heb ik aan den lijve ondervonden. Als je een tweede kindje krijgt, staat alles in het teken van vergelijken. Hé, Nummer Twee doet dit! Hoe was het ook alweer bij Nummer Eén? Weet jij het nog? Zo ook het borstvoeden. Nummer Eén had niet zo’n vliegende start als Nummer Twee toen ze geboren werd. Ze was niet heel groot en ook niet erg zwaar. Daar kwam bij dat ze haar ook niet binnen een uur bij me hadden aangelegd, dus ik was – zeker in het begin – veroordeeld tot oefenen met tepelhoedjes en het kolfapparaat.

De lactatiekundige

Toen het borstvoeden voor zowel grote zus als voor mij een frustratie dreigde te worden heb ik uit ellende besloten om een lactatiekundige langs te laten komen, maar dat had alleen het gewenste effect toen die mevrouw er daadwerkelijk was. Daarna weigerde mini-me – ingebakerd of niet – nog steeds om behoorlijk aan de borst te drinken. Ik heb het toen maar losgelaten en ben blijven kolven. Je tepels worden er niet mooier van, maar het is voor een goed doel. Jammer genoeg, had ik niet een enorme melkproductie. Ik keek de druppeltjes melk vaak letterlijk mijn borst uit, de fles in. Ik hoopte dat ze niet eerder om een flesje ging mekkeren dan mijn melkvoorraad weer aangevuld was. Ik heb menig keer met samengeknepen billen gezeten of er weer genoeg melk zou zijn. Die kleine leek ook altijd maar honger te hebben en als dat zo was, liet ze dat merken ook.

Op zoek

Op een gegeven moment lag ukkie een keer bij papa op de borst en ging al snuffelend tussen al het borsthaar op zoek naar een tepel. Hij stelde toen voor om het nog een keer te proberen. Ik deed dat en toen lukte het ineens wel! Hoera! Ik had ineens de keus tussen kolven en borstvoeden. Dat was wel praktisch, maar ik gaf toch de voorkeur aan de kolf, eenvoudigweg omdat ik dan wist hoeveel ze binnen kreeg. In totaal heb ik acht maanden borstvoeding gegeven, maar aan het eind heb ik een voeding vervangen door kunstvoeding. Dit was om wat druk bij mij weg te halen.

Ander verhaal

Nu bij Nummer Twee is het een heel ander verhaal. Ze was bijna een halve kilo zwaarder bij geboorte dan grote zus. Zij werd wel binnen het uur na geboorte bij mij aangelegd. Ze hapte meteen stevig toe en begon goed te drinken. Helaas is ze iets te enthousiast aan het drinken geslagen, en ook iets te lang, want mijn tepels waren daarna helemaal beurs. Dat is daarna alleen maar erger geworden. Het schijnt dat je borsten twee weken nodig hebben om eelt te kweken. Het klinkt een beetje goor, maar ik kan niet wachten tot het erop zit en ze immuun zijn voor de pitbullkaken van kleine zus.

Vulkaan in ruste

Mijn tepels zagen er inmiddels uit als kleine vulkaantjes in sluimerende toestand. Als dochterlief aanhapte, zette ik me schrap – kaken op elkaar – tot de ergste pijn voorbij was. Ja, borstvoeden is een genot. Daarna goed smeren met Purelan, de gelcompressen erop en hopen dat ze niet te snel weer honger had, zodat mijn mishandelde tepels even wat rust hadden.

Mijn melkproductie is nu uitstekend. Uit de ene borst komen vier stralen tegelijk. Ik moet zeggen dat ik geleerd heb van mijn fouten en nu meer rust houd en ook wat meer eet ondanks dat ik geen trek heb. Ik moet soms zelfs eerst even de grootste druk eraf kolven, omdat kleine zus het anders niet bij kan houden. Als ik dat niet doe en ze onverhoopt toch tussentijds even loslaat om naar adem te happen of even uit te rusten, wordt zij (of ik) steevast beloond met een straal melk in haar haar. Ze heeft ook standaard de hik na het drinken. Als ik nu besluit om de borsten leeg te kolven, zodat de tepels even niet mishandeld worden, dan zit het flesje in no-time vol. Wat een wereld van verschil!

geen reacties

geef een reactie