36 weken zwanger – derde trimester

36 weken zwanger - mamagooitheteruit.nl

07 jun 36 weken zwanger – derde trimester

Het einde komt nu echt in zicht! Ik ben al 36 weken zwanger en officieel met verlof. Niet dat dit mijn dagen heel anders maakt dan voorheen, maar het idee dat ik niks hoef, is wel erg prettig.

Buikpijn

Af en toe heb ik wat pijn in mijn buik. Niks schokkends, maar ik heb het wel bewust geregistreerd. Ook voel ik me soms niet lekker. Zo’n onbestemd gevoel. Waarschijnlijk ben ik dan weer te enthousiast aan het wandelen of schoonmaken geweest. Fietsen doe ik liever niet meer met deze buik, dus dan is de benenwagen doorgaans mijn vervoermiddel. Alleen mijn hoofd vergeet soms dat ik zwanger ben om er vervolgens aan herinnerd te worden door steken of een algeheel rotgevoel. Ik vermoed dat mijn lage bloeddruk in dit geval ook niet helpt.

Moe

Voor de verandering ben ik ook meer moe. Ik kan eigenlijk de hele dag wel pitten als ik eraan toe zou geven. Ik doe dat maar niet, want ik heb ook nog een lijstje met dingen die ik graag voor de bevalling gedaan wil hebben. Ook solliciteer ik-zij het met frisse tegenzin- vrolijk door. Voor de onderwijsvacatures is het nu de beste tijd, maar ook voor de marcom- vacatures moet ik nu stappen ondernemen als ik per 1 augustus tenminste weer aan de slag wil.

Hik, spik, sprauw…

De baby heeft regelmatig de hik. Dat is goed, want dat betekent dat ze vruchtwater dooslikt en dat is ook de bedoeling. Mijn buik schudt dan heen en weer. Benieuwd of ze dat straks buiten de buik ook nog zo vaak heeft.

Op de fitness kreeg ik te horen dat ik zo’n mooie buik heb. Zelf vind ik hem inmiddels te groot om hem nog mooi te kunnen vinden. Dat heb je nu eenmaal met 36 weken zwanger. Ik vind grote buiken sowieso niet zo esthetisch, maar datis heel persoonlijk. Daar komen die puilnavel en die lelijke bruine streep nog eens bij en tel uit je winst…

Laatste groeiscan

Met 36 weken zwanger, mochten we weer op bezoek bij de aardige echoscopiste voor onze laatste groeiscan deze zwangerschap. Om onze kabouterdochter een beetje voor te bereiden op haar kleine zusje mocht ze mee. Gebiologeerd keek ze naar het schermpje bij het horen van de hartslag. Wat zegt de baby? Boemboem, boemboem, boemboem…
Ze legde haar handje op mijn arm, alsof ze me wilde beschermen: “Mijn mama!”. Met argusogen hield ze in de gaten wat er allemaal met mijn buik gebeurde. Daarna verslapte haar aandacht, maar ik hoop dat het concept ‘baby’ nu toch wat minder abstract voor haar is.

De baby weegt inmiddels 2820 gram, dat is bijna evenveel als grote zus bij geboorte woog. Ze beschikt gelukkig nog over een hele plens vruchtwater en de placenta zag er ook mooi uit. Ik hoopte al dat hij niet verkalkt zou zijn. En met deze info en laatste beelden moeten we het voorlopig uitzingen tot de bevalling.

Bye-bye, 36 weken zwanger! Hallo, 37 weken zwanger!

geen reacties

geef een reactie