35 weken zwanger – derde trimester

35 weken zwanger - mamagooitheteruit.nl

31 mei 35 weken zwanger – derde trimester

Hijg, puf, steun… We zijn aangekomen bij 35 weken zwanger. Ik krijg steeds meer last van mijn liezen bij het lopen. Met name de rechterlies. Ik heb het idee dat het komt door onverwachte draaibewegingen met mijn rechterbeen, maar ik kan me vergissen. Irritant is het wel. Gelukkig is dat vervelende gevoel vrij snel weer weg als ik er even over wrijf en mijn been weer in de goed stand manoeuvreer. Ik moet er gewoon op letten dat ik niet meer in marstempo probeer te lopen, dat scheelt ook al een hoop steken en ongemakken.

Moe

Ik ben ook sneller moe. Ik houd sowieso wel van slapen, maar zodra ik me naar begin te voelen is een uiltje knappen vaak het enige dat werkt. Zo verkwansel ik alleen wel mijn waardevolle tijd waarin ik fotoalbum nummer twee af had kunnen maken, vijf blogs had kunnen schrijven en er minstens net zoveel sollicitaties uit had kunnen jassen. Om maar te zwijgen over hoe spik en span ik mijn huis in die tijd had kunnen krijgen!

Sporten is ook meer een uitdaging nu. Ik zit niet meer zo heel comfortabel op de fiets in de sportschool. De tv helpt me om dat half uurtje peddelen te doorstaan. Vooral de ‘I didn’t know I was pregnant’ afleveringen gaan er op zo’n moment in als zoete koek. En voor ik het weet, kan ik mijn dikke toeter weer van de fiets laten zakken en mijn vege lijf onder de douche hijsen.

Op appèl

Ook hebben we weer een bezoekje aan de verloskundige gebracht. De envelop die ik elke keer hoor mee te brengen hangt van ellende half uit elkaar en die had ik voor het gemak maar even thuis gelaten. Ik was namelijk al bij mijn ouders en had anders eerst nog naar huis gemoeten. Ik werd quasi bestraffend toegesproken. Ach, nog ff en ik heb hem helemaal niet meer nodig…

De verloskundige zei dat onze dochter van p37 naar p50 is gegaan, hetgeen een gemiddelde buikomvang is voor een foetus van 35 weken. Ik wist van niks, dacht dat ze keurig groeide. Maar goed, blij dat ze even een klein groeispurtje heeft gemaakt en weer keurig op haar eigen groeicurve zit. Mijn bloeddruk was weer laag als altijd en de baby is inmiddels ingedaald. Haar luide hartslag vulde de ruimte.

We hadden aanstaande grote zus meegenomen. Ik dacht dat dit het concept ‘baby’ voor haar iets minder abstract zou maken. Ze zat met open mond bij oma op schoot te luisteren. Haar droge commentaar was: “Noisy!” Achteraf had ze het erover dat de baby “boem boem, boem boem” deed.

Aangezien ik last van duizelingen heb, is mijn bloed nog een keer op ijzer gecontroleerd. Het hoort nu in principe niet meer te dalen, want de baby heeft inmiddels alles gebruikt wat ze nodig had. Toch was hij 0.2 gedaald, maar nog niet te laag. Ik neem naast mijn Mama multivit nog maar een extra slokje Floradix. Baadt het niet dan schaadt het niet.

Het was nieuw voor mij dat maar bij 1 op de 10 zwangere vrouwen de vliezen spontaan breken. En ik maar denken dat dit standaard procedure was. Dat mijn vliezen gewoon wat eigenwijs waren. Dat valt alweer mee.


Bye-bye, 35 weken zwanger! Hallo, 36 weken zwanger!

2 Reactie's
  • Mellanie
    Geplaatst op 02:43h, 01 juni Beantwoorden

    Leuk geschreven! :-)

    • Lizette
      Geplaatst op 18:35h, 03 juni Beantwoorden

      Dankjewel, Mellanie! :)

geef een reactie