13 weken zwanger – tweede trimester

13 weken zwanger - mamagooitheteruit.nl

05 jan 13 weken zwanger – tweede trimester

Zo, inmiddels ben ik 13 weken zwanger, dus het eerste trimester zit er Goddank op. Niet dat ik me spontaan alweer kippie voel, maar het is toch een kleine mijlpaal. Deze week moest ik naar de verloskundige voor een routinecontrole. Dat was allemaal niet zo spannend. Wel fijn om het hartje weer even te horen. Is toch elke keer weer een geruststelling. Wat ik wel spannend vond was de combinatietest. Niet het bloed aftappen of zo, maar meer
het meten van de nekplooi en kijken of alles er verder op en aan zat.

Bij de echoscopiste

Als fijne binnenkomer bleek de echoscopiste, die overigens ontzettend aardig is, dezelfde te zijn als degene die me tijdens mijn eerste zwangerschap het slechte nieuws mocht vertellen dat er geen levend kindje meer in mijn buik zat. Ik weet dat die zwangerschap losstaat van deze, maar toch moest ik even slikken. Bang voor slecht nieuws. En dat dit aan haar kleeft. Gelukkig kon ze ons geruststellen dat alle vingertjes, teentjes, neusje etc. erop en –aan zaten. De nekplooi zat ook onder de gemiddelde waarde, dus dat was mooi. Nu zegt dit niet alles, want buiten dat het slechts een indicatie is, is mijn bloed nog niet gecontroleerd en ook de lengte van de baby wordt meegerekend en de leeftijd van de moeder. Het kan dus nog alle kanten op. Maar so far, so good. Donderdag is de uitslag bekend.

Ik weet dat het onwaarschijnlijk klinkt, maar met 10 weken meende ik de baby te voelen schoppen. Het voelde anders dan mijn darmen. Die dansen wel vaker de horlepiep, maar dit was toch anders. Met 11 weken zwanger voelde ik drie ploepjes op dezelfde plek en kort daarna weer. Dat voelde echt net als bij onze dochter (al voelde ik haar pas voor het eerst met 16 weken), maar ook dat is nog steeds erg onwaarschijnlijk. Ik vroeg het aan de echoscopsite. Ze zei dat ze zeggen dat het niet kan, maar dat mijn placenta naar achter ligt en ik erg slank ben, waardoor ze wel gelooft dat ik al wat voelde. Het kind was in ieder geval erg actief aan het trappelen op de echo. Ik ben er echt van overtuigd, eigenwijs als ik ben, dat ik het kindje al voelde, ook al zegt men nog zo hard dat het niet kan.

We kregen weer een paar mooie kiekjes mee voor het plakboek en voor we het wisten, stonden we weer netjes buiten. Jeetje.

LogoSmallJPG601x121 (1)

Borsten

Ik moet nog even het heuglijke nieuws delen dat ik nu ik 13 weken zwanger ben inmiddels weer iets van borsten heb mogen verwelkomen. Ze zaten er niet van de ene op de andere dag, nee, dit was een langzaam en pijnlijk proces… Ze zijn namelijk ontzetten gevoelig. Het is nog steeds niet heul veul, maar het is zeker meer dan het was. Ik ben allang blij. De kat en kabouterdochter schijnen er een sadistisch genoegen in te scheppen om er voortdurend op te willen staan (kat!) of er onbesuisd tegenaan te stoten (dochter). Naast trappelende voetjes die soms ineens richting buik gaan, moet ik nu dus ook rondmaaiende armpjes en trappelende kattenpootjes zien te ontwijken. Ach, het houdt me van de straat, zullen we maar zeggen.

Voedingskussen

Ook mijn voedingskussen is terug van weggeweest. Toch wel lekker om met 13 weken zwanger weer met dat ding te kunnen slapen. Ik heb nog geen echte buik, maar heel erg lekker lig ik ook om de een of andere reden ook niet meer. Dreumesdochter heeft ook de voordelen ontdekt van deze ‘boot’, dus ik bevind me regelmatig in een soort ‘kussengevecht’ met dochterlief. En ik moet bekennen dat het niet geheel vanzelfsprekend is dat ik win…

Baby in buik

Shorty is zich er nog niet helemaal van bewust dat er een baby’tje in mama’s buik groeit. Als we vragen wat er in mama’s buik zit dan zegt ze steevast haar eigen naam. Ach, ze is ook nog geen twee, dus het blijft voor nu een heel abstract verhaal.

Bye-bye, 13 weken zwanger! Hallo, 14 weken zwanger!

geen reacties

Sorry, het is niet mogelijk om te reageren.