12 weken zwanger – eerste trimester

12 weken zwanger - mamagooitheteruit.nl

29 dec 12 weken zwanger – eerste trimester

Inmiddels ben ik 12 weken zwanger en de dagen rijgen zich aaneen als een inspiratieloos breiwerkje. Werkelijk, ik vind zwanger zijn oervervelend. Elke dag weer hetzelfde gezeur met dat eten en die misselijkheid. Een klein voordeel, de eerste 12 weken zwanger zijn zitten er praktisch op. Halleluja! Niet dat dit al invloed heeft op de misselijkheid. Helaas…

Combineren, combineren, combineren…

Volgende week hebben we de combinatietest en ik maak me er gezien mijn gevorderde leeftijd toch een beetje zorgen over. Ik heb al tegen mijn vriend gezegd dat dit de laatste zwangerschap is, hoe hij ook moge aflopen. Ik trap er niet nog een keer in. Aan mijn lijf geen polonaise meer. Ik hoop dan ook maar dat een vlotte bevruchting iets zegt over de kwaliteit van mijn bejaarde eitjes, in positieve zin dan natuurlijk… Maar goed, de test zal het uitwijzen.

Dagje overslaan?

Vandaag was zo’n dag die we wat mij betreft over hadden kunnen slaan. Ik was met dreumesdochter in de buggy even gauw naar de supermarkt gehobbeld. De supermarkt is sowieso al een beproeving. Aan de ene kant, omdat er alleen maar eten te vinden is (barf) en aan de andere kant, omdat mevrouwtje daar uiteraard uit de wagen wilde. Ik weet niet wat erger is: een dreumes die als een repeteerwekker blijft herhalen dat ze wil “lopen, lopen, lopen” of je boodschappen op een drafje doen (en de helft vergeten), omdat kabouterdochter als een soort voetzoeker door de gangpaden voor je uit schiet.

LogoSmallJPG601x121 (1)

Afijn, dochter wilde lopen, dus ik vrotte haar uit haar zitje. Ongeduldig als ze was, stond ze al rechtop, waarna ik haar eruit probeerde te tillen. Haar voetjes zaten verstrikt in de riemen, waardoor ik wat aan haar moest sjorren en mijn mandje met net verzamelde boodschappen dat op de wagen leunde met een klap op de grond pletterde. Kak! Pastasaus open en over de grond, strategisch bij de ingang van de poortjes. Pastasaus over mijn andere boodschappen. Pastasaus over mijn laarzen. Dochter riep hardgrondig ‘bah” en wees naar mijn laarzen. Vervolgens trok ze enthousiast een spoor van tomatensausvoetstapjes door de winkel…

Ik informeerde de mevrouw van de klantenservice en bleef als een soort belegen hangjongere bij de plaats delict rondhangen. Er kwam niemand. De boel zo achterlaten vond ik wat asociaal. Ik op zoek naar een andere AH medewerker. Volgens hem gaf het allemaal niks en zouden ze de boel straks komen opruimen. Ik weer terug naar de tomatensmurrieplek. Heb toen zelf maar met een snotlap van dochter mijn boodschappen zo goed en kwaad als het ging schoon staan vegen. Daarna de gesneuvelde en te vieze artikelen bij de balie gelegd. Nog steeds geen teken van leven. Toen ben ik maar weggegaan, want dochterlief had inmiddels alle gangpaden al drie keer gehad.

12 weken zwanger en ik ben het zo zat! En dit was niet eens de schuld van de zwangerschap. Tenzij het mijn beoordelingsvermogen nadelig heeft beïnvloed en dit anders niet gebeurd was. Maar dat zullen we nooit weten.

Bye-bye, 12 weken zwanger! Hallo, 13 weken zwanger!

geen reacties

geef een reactie